Wie ben ik

Mijn naam is Stephanie.

Ik ben Het Troost Atelier begonnen omdat ik zelf merkte hoe lastig gemis kan zijn. De afgelopen jaren zijn mijn schoonvader, mijn oma en onze hond overleden. Dat zijn drie verschillende verliezen, maar allemaal met hetzelfde gevoel erna: dat iemand er ineens niet meer is, terwijl jouw leven gewoon doorgaat.

Wat ik moeilijk vond, was dat alles voor de buitenwereld al snel weer normaal leek. Terwijl het voor mij helemaal niet normaal voelde. Ik wist vaak niet zo goed waar ik met dat gemis naartoe moest. Het zat vooral in mijn hoofd en dat voelde leeg.

Ik ben iemand die dingen met haar handen verwerkt. Ik word rustig van maken en van iets tastbaars creëren. Op een gegeven moment merkte ik dat ik eigenlijk iets aan het maken was wat ik zelf nodig had. Iets om herinneringen een plek te geven, zonder dat het zwaar of ingewikkeld hoefde te zijn.

Zo is Het Troost Atelier ontstaan. Niet omdat ik een bedrijf wilde beginnen, maar omdat ik voelde dat dit iets was wat ik miste en wat er mocht zijn.

Ik geloof niet dat rouw ooit overgaat. Ik geloof wel dat je manieren kunt vinden om iemand mee te nemen in je leven op een manier die bij jou past. Wat ik hier maak, is mijn manier om dat te doen.